Ontdek het verhaal van William Rutherford en Edmund Fowler op Terschelling.
In de nacht van 20 januari 1942 steeg een Britse bommenwerpen op van het Engelse vliegveld in Binbrook, op missie naar Emden, een stad in Duitsland. Aan boord was Vliegenier Luitenant W.H. Thallon en zijn bemanning van de Royal Air Force. Het was donker buiten, maar de horizon werd verlicht door zoeklichten en de gloed van bombardementen. Toen de bemanning terugkeerde, kwam het toestel in de gevarenzone boven de Tigerstelling op West-Terschelling. Boven het eiland werden ze aangevallen door een Duits oorlogsvliegtuig. William Rutherford, de staartschutter, verloor zijn leven. Edmund Fowler, de tweede piloot, raakte zwaargewond. Het vliegtuig maakte een noodlanding op de Boschplaat en kort hierna overleed ook Fowler aan zijn verwondingen.
In de broekzak van een van de overleden mannen, werd een klein sinaasappeltje gevonden. Hendrik Maas, de lokale doodgraver, wist niet wat hij zag. Hij nam het mee naar huis om aan zijn gezin te laten zien. Ze staarden met bewondering naar de vrucht, alsof het van goud was. Een vrucht met een verboden kleur, uit het land van hoop, door de lucht op Terschelling terecht gekomen. Het kwam niet in ze op het sinaasappeltje te verdelen en op te eten. Moeder Sieke schreef op de sinaasappel de datum: ‘21-1-1942’, en daaronder: ‘Engeland’.
Het sinaasappeltje kreeg een plaats op een vaasje in de buffetkast. Daar heeft het gedurende de oorlogsjaren gestaan als teken van hoop. Het sinaasappeltje droogde in en werd bruin, maar het bleef een herinnering aan de moed van vele jonge mannen om Europa te bevrijden van de nazi’s. Na de oorlog kon moeder Sieke het sinaasappeltje niet wegdoen. Het bleef staan ter nagedachtenis aan het offer dat was gebracht.
Het sinaasappeltje is normaal gesproken jaarrond te zien bij Museum het Behouden Huys. Speciaal voor Bunkerdag wordt het echter voor één dag in bruikleen gegeven aan het Bunker Museum Terschelling, waar bezoekers het object – samen met zijn bijzondere geschiedenis – tijdelijk kunnen bewonderen. Het kleine vergankelijke object, met een groots verhaal. Bezoekers die de Tigerstelling bewandelen, kunnen zich wellicht voorstellen hoe de jonge piloten boven het eiland vochten, hoe het toestel door de nacht werd geleid, en hoe het landschap dat we vandaag zien, met de uitgestrekte duinen, het ruige stand en de bunkers, precies hetzelfde is gebleven.
Disclaimer & bronvermelding: De verhalen zijn aangeleverd door de deelnemende locaties en betrokken vrijwilligers van Bunkerdag en gebaseerd op persoonlijke herinneringen van betrokkenen. Deze zijn subjectief en kunnen afwijken van historische feiten of door anderen anders worden ervaren. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend.