Ontdek het verhaal van Arie Schouten en zijn herinneringen aan Julianadorp in oorlogstijd.
Als jongen van een jaar of tien, speelde de jeugd van Arie Schouten zich af tussen de bouw van de bunkers en het dagelijkse leven onder Duitse bezetting. In wat toen nog Callantsoog heette, had zijn vader een vracht-wagenbedrijf en vervoerde hij onder andere melk voor de fabriek Hollandia. Tot op een dag de Werhmacht, de strijdmacht van nazi-Duitsland, de vrachtwagen vorderde om materialen voor de bunkers te vervoeren. Soms ging Arie met zijn vader mee op de vrachtwagen, een levensgevaarlijke tocht door het voortdurende risico van beschietingen vanuit de lucht. Op een dag zag Arie hoe een Engels gevechtsvliegtuig neerstortte, een stuk van de kerktoren meenam in zijn val en precies op de melkcentrale landde, waar de directeur ter plekke overleed.
Het transport van materialen voor de bunkers verliep via opslagplaatsen in Duinoord, Kortevliet en Schagen, maar ook via een losplaats bij strandopgang De Zandloper, waar nog steeds de Geschutsbunker M219 staat. Daar werden de vrachtwagens geladen en de goederen naar de bunkers gebracht. Het bouwproces voor de bunkers verliep dag en nacht. Duinen veranderden in grijze landschappen van cementstof, zandzuigers groeven tankgrachten en er lagen honderden landmijnen op het perceel naast het huis van Arie, klaar om geplaatst te worden.
Hij herinnert zich hoe de Duitse militairen van Anna Paulowna per ongeluk het mijnenveld betraden, gewond raakten en in een café naast hun huis werden verzorgd.
Na de oorlog keerde Arie terug naar de bunkers, waaronder de Geschutsbunker M219 bij de strandopgang. Hier ontdekte hij dat de bezetters allerlei metalen en materialen hadden achtergelaten. Samen met vrienden verzamelde hij kachels, deuren, luchtverversers en zelfs gasmaskers en lichtpistolen. Dit werd een handel die deels uit nood en deels uit nieuwsgierigheid voortkwam. Hij beschrijft het spelen met grote kanonnen en het ontdekken van tussenverdiepingen en liften, alles met de onbevangen nieuwsgierigheid van een jongen die de oorlog nog tastbaar voelde.
De herinneringen van Arie Schouten laten zien hoe het dagelijks leven van een kind tijdens de oorlog, verweven raakte met de bouw van de bunkers, de gevaren van landmijnen en de bezetting.
Disclaimer & bronvermelding: De verhalen zijn aangeleverd door de deelnemende locaties en betrokken vrijwilligers van Bunkerdag en gebaseerd op persoonlijke herinneringen van betrokkenen. Deze zijn subjectief en kunnen afwijken van historische feiten of door anderen anders worden ervaren. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend.