In het verlengde van de Savornin Lohmanlaan lag een bunkercomplex dat door de Duitsers werd aangeduid als Widerstandsnest 66 HM (Mammut Gerät Kijkduin). In het centrale deel van dit Widerstandsnest lag een radarpost van de Kriegsmarine die als tactische naam Anton had. Op het hoge duin in het verlengde van de Savorin Lohmanlaan stond in 1941 al een radarinstallatie, vermoedelijke was het de voorloper van de latere Mammut-radarinstallatie. Deze kreeg de naam Erika.
De bouw van de grote radarbunker (Anton) begon pas in november 1943. Eind januari 1944 waren de montagewerkzaamheden in een afrondend stadium, eind maart werd er proefgedraaid waarna de radarinstallatie op 3 april 1944 in gebruik werd genomen.
Mammut radar
De Mammut radar van het type FuMO 52 (Cäsar) bestond uit een rechthoekig antennerooster van circa 20 x 15 meter. De radar had een bereik van circa 200 kilometer en richtveld van 120º (voorwaartse sector). Het diende op grote afstand naderende schepen en vliegtuigen waar te nemen, daar het een marine complex was lag de focus op schepen. De radargegevens werden doorgegeven aan het hoofdkwartier van de Marine Artillerie Abteilung 201 in Wijk aan Zee. De radar stond op de toenmalig hoogste heuvel van het Westduinpark. De antenne was geplaatst op een grote bunker van het type V143 (Mammutstand) en rustte op 3 zware betonnen sokkels. Via de twee buitenste betonnen sokkels kwamen de kabels vanaf het radarscherm de bunker in.
Locatie: nabij uitkijkpost ‘De Vulkaan’ in Kijkduin, betreed het duingebied via De Savornin Lohmanpad